Czasy Ostateczne

MENORA


Relief z Łuku Tytusa: pochód z trofeami zdobytymi w Jerozolimie m.in. menora ze zniszczonej świątyni Salomona








Co mówi sama Biblia o świeczniku ? Księga Wyjścia 25,31-40
(Wj 25,31–40)

Zrobisz też świecznik ze szczerego złota. Z tej samej bryły wykujesz świecznik wraz z jego podstawą i jego trzonem; jego kielichy, pąki i kwiaty będą z jednej bryły. 32 Sześć ramion będzie wychodzić z jego boków; trzy ramiona świecznika z jednego jego boku i trzy ramiona świecznika z drugiego jego boku. 33 Trzy kielichy kształtu kwiatów migdałowych z pąkami i kwiatami będą na jednym ramieniu, i trzy kielichy z pąkami i kwiatami kształtu kwiatów migdałowych – na drugim ramieniu. Tak będzie na sześciu ramionach wychodzących ze świecznika. 34 Na świeczniku zaś będą cztery kielichy kształtu kwiatów migdałowych z pąkami i kwiatami. 35 A pąk jeden będzie pod dwoma wychodzącymi z niego ramionami z jednej bryły i pąk jeden pod dwoma [następnymi] ramionami świecznika z jednej bryły. Tak [niech będzie] pod sześcioma ramionami wychodzącymi ze świecznika. 36 Pąki te i ramiona będą wychodzić z samego świecznika i będą [wykonane] z jednej bryły szczerego złota. 37 I uczynisz siedem lamp, i ustawisz te lampy w ten sposób, ażeby oświecały tę stronę, która jest przed nimi. 38 Szczypce też i naczynia do knotów uczynisz ze szczerego złota. 39 Z talentu szczerego złota należy wykonać świecznik i wszystkie przybory należące do niego. 40 Uważaj zaś pilnie, aby go wykonać według wzoru, jaki zobaczyłeś na górze. (Wj 25,31–40)

Replika menory. Stare Miasto. Jerozolima

Oryginalna menora ustawiona w Pierwszym Przybytku jest opisywana w Biblii przy przekroczeniu przez Izraelitów rzeki Jordan. Prawdopodobnie świecznik znajdował się w nim, gdy Przybytek był ustawiony w Szilo (Joz 18,1-8)


Królestwo Boże w Objawieniach dane Janowi

Obj  1:4–8:
„ ... i uczynił nas królestwem i kapłanami Boga, swego Ojca, jemu chwała i  moc  na  wieki  wieków.  Amen”.



Królestwo i kapłani dla Boga, swojego Ojca



W wersecie 6 czytamy, że Pan Jezus uczynił nas (ciebie i mnie nie tylko swoich uczniów, jaka to niktórzy błędnie nauczają) „królami i kapłanami  dla  Boga,  swego  Ojca”.

Królestwo  Boże  jest  systemem, w  którym  Bóg  sprawuje  władzę  absolutną.  Reprezentujesz Królestwo Boże, Króla na planecie ziemia. Są nim ludzie,  którzy stali się  częścią Królestwa,  ponieważ zaakceptowali Bożą  władzę  w każdej sferze swojego  życia. Czyli w Duchu, Duszy i Ciele.
Zostaliśmy  także uczynieni  kapłanami.  Każdy  nowo  narodzony,  mężczyzna  lub kobieta, został uczyniony kapłanem Pana.

U Boga nie istnieje coś takiego  jak  tylko wybrani, najlepsi, najbogatsi, wykształceni, doświadczenie,  ludzie  powołanych  do  kapłaństwa,  gdyż  jest to reguła Starego Przymierza.
W każdym miejscu, w którym występuje hierarchia duchownych, ludzie są zawracani do czasów poprzedzających przyjście Chrystusa.

Dzisiaj WSZYSCY jesteśmy kapłanami Pana i jako kapłani jesteśmy powołani do składania Bogu ofiar.
Musimy zauważyć też to, że tak jak w Starym Przymierzu składano na ofiarę ciała zwierząt, tak samo teraz my, musimy ofiarować Bogu, jako ofiarę żywą, nasze własne ciała (Rzym 12:1).

Wyrażenie „dla Boga, swojego Ojca” jest podobne do słów Jezusa, wypowiedzianych po zmartwychwstaniu:

„do mego Ojca i waszego Ojca, i [do] mego Boga, i waszego Boga” (Jan 20:17)

Ojciec Pana  Jezusa stał się teraz także naszym Ojcem, w którym  mamy ochronę, tak samo jak miał ją Jezus.

W wersecie 6, Jan mówina to Amen i my także powiedzmy na to: „Amen, niech tak się stanie, jemu chwała i moc na wieki wieków”.

W wersecie 7 czytamy, że Chrystus powróci na ziemię,tak jak to przepowiedziano. Ten świat widział naszego Pana ostatni raz, gdy wisiał  pohańbiony  na  krzyżu  Golgoty.
Lecz pewnego  dnia  świat zobaczy Go przychodzącego w chwale na obłokach. Wtedy ujrzy Go każde oko i ci, którzy Go przebili, czyli Izrael.
Kiedy On przyjdzie, to  wszystkie  plemiona  ziemi  będą  płakać,ale  my  będziemy  się radować.
Jan mówi ponownie Ameni my także powiedzmy: „Amen, czyli niech tak się stanie”.


Tytuły Chrystusa w Bibli i ich znaczenia

Świadek wierny
odnosi się to do całkowitej ufności w obietnice, które dał nam Pan.

Pierworodny z umarłych
odnosi się do Niego, jako pierwszego człowieka, który pokonał śmierć i na zawsze wyszedł z grobu. Wszyscy, którzy zostali wzbudzeni przed Nim, umierali ponownie.Teraz Jezus pokonał śmierć na zawsze, dlatego nie musimy się już odnawiać chorób ani śmierci.

Władca całej ziemi
Jezusowi dano pełnię władzy nad niebem i nad ziemią. On kontroluje również poczynania władców. „Serce króla w ręku Pana jest jak strumienie wód; On je kieruje, dokąd chce” (Przyp 21:1, BW).

Nasz Pan jest również określony jako Ten„który nas umiłował i obmył z naszych grzechów swoją krwią” (werset 5). Pierwsza obietnica w Nowym Testamencie mówi o tym, że Jezus „zbawi swój lud od jego grzechów” (Mt 1:21, UBG). Jego miłość w stosunku do nas jest wieczna, gdyż On przelał Swoją krew, nie tylko po to, by raz na zawsze przebaczyć nasze grzechy. Głównym tematem
Nowego Testamentu jest uwolnienie nas od mocy grzechu, by grzech nie panował nad tymi, którzy żyją pod Bożą łaską (Rzym 6:14).

z notatnika pasterza: Obj. 1:1–3

Obj. 1:1–3:

„Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał mu Bóg, aby 
ukazać sługom swoim, co ma się stać wkrótce; to też wyjawił On 
za  pośrednictwem  zesłanego  anioła  swojego  słudze  swemu 
Janowi, który poświadczył Słowo Boże i świadectwo Jezusa 
Chrystusa,  i  wszystko co  w  widzeniu  oglądał. 
Błogosławiony  ten,  kto  czyta,  i  którzy  słuchają  słów  tego 
proroctwa i zachowują to, co w nim jest napisane, bo czas jest 
bliski”.  
Obj. 1:1–3

Wyjaśnienie Pierwsze
Ta  księga  została  nazwana  objawieniem.  Słowo objawienie jest  tłumaczeniem  greckiego  słowa [αποκαλυψις apokálypsis —przyp. Red.],  znaczącego odsłonięcie, gdyż  tylko Bóg może odsłonić nam Swoje prawdy. To jest pierwsza rzecz, którą musimy  zapamiętać.  Jeśli  chcemy  zrozumieć,  co  Bóg  chce  nam powiedzieć w Swoim Słowie, musimy sobie uświadomić, że potrzebujemy do tego Ducha mądrości i objawienia. Korzystając jedynie z ludzkiego intelektu, nigdy tego nie pojmiemy.


Myśmy nie otrzymali ducha tego świata, lecz ducha który jest od Boga, byśmy wiedzieli które rzeczy są nam od Boga darowane, o nich też mówimy,lecz nie słowami ludzkiej mądrości ale w słowach których naucza Duch Święty,przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę 


 (1Kor 2:12-13) 


... człowiek zmysłowy nie przyjmuje rzeczy które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem,
i nie może ich zrozumieć, gdyż należy je duchowo rozsądzać


  (1Kor 2:14)

Koniec świata wg. Ksiegi Daniela


POSĄG Z KSIĘGI DANIELA (Dan. 2,1-49)


Król Babilonu - Nebukadnezar (Nabuchodonozor) w ok. 600 r.p.n.e., dwunastym roku panowania miał tajemniczy sen.
W śnie pokazany mu został posąg wykonany z różnych kruszców (Dan.2,32.33). Nic by nie było w tym dziwnego (bo różne sny mamy) gdyby nie fakt, że był to proroczy sen dotyczący wydarzeń na ziemi. Okres proroczych wydarzeń dotyczył czasów od ówczesnych królowi (ok. 600 r.p.n.e.) do powtórnego przyjścia Jezusa - czyli czasów, które są przed nami. Poszczególne części posągu symbolizowały następujące po sobie mocarstwa. Historia ta została opisana w Księdze Daniela - Dan.2,1-49. Daniel wyjawiając królowi (dzięki objawieniu Bożemu, Dan.2,17-19.27-30) znaczenie snu (posągu) opisał poszczególne cześć posągu, scharakteryzował mocarstwa i opisał ich powstania i upadki.


Części posągu:


1. Głowa ze złota (Dan.2,37.38) - Babilon - 605-539 r.p.n.e.

2. Piersi i ramiona ze srebra (Dan.2,39) - Medo-Persja - 539-331 r.p.n.e.

3. Brzuch i biodra z miedzi (Dan.2,39) - Grecja - 331-168 r.p.n.e

4. Nogi z żelaza (Dan.2,40) - Rzym - 168 r.p.n.e. do 476 r.n.e.

5. Stopy z żelaza i gliny (Dan.2,41-43) - czasy od 476 n.e. do dzisiaj.

6. Kamień uderzający w posąg (Dan.2,44.45) - Królestwo Jezusa, które przyjdzie.



W Dan.2,45 napisane zostało: "Sen jest prawdziwy, a wykład jego pewny." Wydarzenia opisane w tym proroctwie potwierdzone są innymi proroctwami z Księgi Daniela, i do dziś wypełniły się dokładnie.

Czasy Ostateczne

Dziesięcina

Czytaj Apokalipsa św. Jana


Szkoła Biblijna


Dziesięcina